پنج ساعتی که به نظر ما نباید از تولید خارج میشدند: رولکس میلگاس 116400GV (توقف ۲۰۲۳)، امگا سیمستر پلاپراف 1200M با رفرنس 224.30.55.21.01.001 (توقف ۲۰۱۹)، پتک فیلیپ ناتیلوس 5711/1A (توقف ۲۰۲۱)، رولکس GMT-Master II پپسی 126710BLRO (توقف ۲۰۲۶) و تودور بلکبی ۵۸ آبی 79030B (توقف ۲۰۲۶). هر پنج ساعت تاریخ، طراحی و هویتی دارند که جایشان را در کاتالوگ برند خالی گذاشته است. در ادامه، داستان، مشخصات فنی، دلیل توقف و اثر آن روی بازار هر کدام را میخوانید.
بعضی ساعتها وقتی هستند، دیده نمیشوند. وقتی میروند، تازه جای خالیشان معلوم میشود.
دنیای ساعت پر از این خداحافظیهاست. یک روز صبح خبر میرسد که فلان رفرنس دیگر تولید نمیشود. بیسروصدا. بدون مراسم. و کلکسیونرها میمانند و یک سؤال: «چرا؟»
چند هفته بعد از رویداد Geneva Watch Days ۲۰۲۶، یورگ وپلینک (Jorg Weppelink) فهرستی منتشر کرد که خیلی از ساعتبازها با آن همدل شدند. فهرست پنج ساعتی که به نظر او هرگز نباید از تولید خارج میشدند. ما در تیم تحریریهی نوراشاپ این فهرست را برداشتیم، با منابع رسمی برندها و بررسیهای دستاول تطبیق دادیم و آن را برای مخاطب فارسیزبان بازنویسی کردیم.
یک نکته را از همین اول روشن کنیم. این فهرست دربارهی فروش نیست. هیچکس از بیرون آمار فروش برندها را نمیبیند. معیار ما تاریخ است، طراحی است و میراثی که هر ساعت با خودش دارد. ساعتهایی که به نظر ما باید همیشه در کاتالوگ برندشان بمانند.
شاید عجیب به نظر برسد. چرا یک برند باید ساعتی را که مردم دوستش دارند، متوقف کند؟ جواب همیشه یکی نیست. اما معمولاً یکی از این چند دلیل پشت ماجراست.
در فهرست امروز، تقریباً همهی این دلیلها را میبینید. از تصمیم آگاهانهی رئیس پتک فیلیپ تا رنگ قرمزی که رولکس سالها با آن کلنجار رفت.
هر ساعت این فهرست دستکم یکی از این سه ویژگی را دارد. تاریخ پررنگ. طراحی بیجایگزین. یا جایگاهی در هویت برند که هیچ مدل دیگری پرش نکرده است. بیشترشان هر سه را دارند.
اگر وقت کمی دارید، این دو جدول خلاصهی کل مقاله است. جزئیات هر ساعت را در بخشهای بعدی آوردهایم.
| ساعت و رفرنس | دورهی تولید | کالیبر |
|---|---|---|
| رولکس میلگاس 116400GV | ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳ | 3131 |
| امگا پلاپراف 1200M (224.30.55.21.01.001) | ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ | 8500 |
| پتک فیلیپ ناتیلوس 5711/1A | ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱ | 26‑330 S C |
| رولکس GMT-Master II پپسی 126710BLRO | ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ | 3285 |
| تودور بلکبی ۵۸ آبی 79030B | ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ | MT5402 |
| ساعت | چرا مهم است؟ |
|---|---|
| میلگاس | ساعت ضدمغناطیس دانشمندان، با ریشه در دههی ۱۹۵۰ و شیشهی سبز منحصربهفرد |
| پلاپراف 1200M | افسانهی غواصی اشباع دههی ۷۰ با قاب عجیب و دستبند حصیری استیل |
| ناتیلوس 5711/1A | وارث مستقیم ناتیلوس استیل ۱۹۷۶ اثر جرالد جنتا |
| GMT پپسی | رنگهای اصلی GMT-Master از ۱۹۵۴؛ نماد ساعت سفر |
| بلکبی ۵۸ آبی | پیوند مستقیم با سابمارینرهای آبی نیروی دریایی فرانسه |

سؤال یورگ وپلینک ساده و کمی تلخ است. در کدام دنیا ایرکینگ مدرن هنوز در کاتالوگ رولکس هست، اما میلگاس نیست؟
میلگاس هیچوقت ستارهی اول رولکس نبود. سابمارینر، GMT-Master II و دیتونا همیشه جلوتر بودند. میلگاس ساعت دانشمند عجیبوغریب خانواده بود. سلیقهای بود. اما همین تفاوت، آن را خاص میکرد. در کاتالوگی که یاخمستر II، اسکایدولر و ایرکینگ جا دارند، میلگاس هم بیشک جای خودش را دارد.
https://nuorashop.ir/product/watch/1/rolex-milgauss-black-dial
اسم میلگاس از دو کلمه آمده است. «Mille» در فرانسوی یعنی هزار. «Gauss» هم واحد اندازهگیری میدان مغناطیسی است. یعنی ساعتی که در برابر ۱۰۰۰ گاوس مقاومت میکند.
ریشهی این ساعت به میانهی دههی ۱۹۵۰ برمیگردد. دورانی که دانشمندان، مهندسان نیروگاه و پزشکان در محیطهایی پر از میدان مغناطیسی کار میکردند. ساعت مکانیکی معمولی در چنین جایی خیلی زود دقتش را از دست میداد. رولکس برای این آدمها ساعتی ساخت که مغناطیس از پا درش نیاورد. نخستین مدل، رفرنس 6541، با عقربهی ثانیهی معروف صاعقهای شکلش هنوز یکی از خواستنیترین رولکسهای وینتیج است.
بعد از رفرنس 1019، میلگاس اواخر دههی ۱۹۸۰ از کاتالوگ رفت. تقریباً دو دهه خبری از آن نبود. تا سال ۲۰۰۷.
رفرنس 116400 در سال ۲۰۰۷ معرفی شد. یک میلگاس مدرن و پخته. اما هنوز همان شیطنت قدیمی را داشت. عقربهی ثانیهی نارنجی صاعقهای برگشته بود. و این بار یک غافلگیری هم در کار بود.
رولکس آن را در سه نسخه عرضه کرد. صفحهی سفید با شیشهی معمولی. صفحهی مشکی با شیشهی معمولی. و صفحهی مشکی سالگردی با شیشهی سافایر سبزرنگ. همین نسخهی سوم رفرنس 116400GV گرفت. GV مخفف «Glace Verte» است؛ یعنی شیشهی سبز به فرانسوی.
شیشهی سبز امضای میلگاس شد. هیچ ساعت دیگری در کاتالوگ رولکس چنین چیزی نداشت. در سال ۲۰۱۴ هم نسخهی چهارمی آمد. همان شیشهی سبز، این بار روی صفحهی آفتابی آبی که رولکس اسمش را Z-Blue گذاشت.

هر چهار نسخه یک موتور داشتند: کالیبر اتوماتیک 3131. این موتور داخل یک قفس از آهن نرم قرار میگرفت. این قفس مثل یک سپر عمل میکرد و میدان مغناطیسی را از موتور دور نگه میداشت.
خود موتور هم قطعات ضدمغناطیس داشت. فنر بالانس آبی Parachrom. و قطعات گریز از جنس آلیاژ نیکلفسفر آمورف. فرکانس آن ۲۸٬۸۰۰ نوسان در ساعت بود و ۴۲ ساعت ذخیرهی انرژی داشت.
| ویژگی | رولکس میلگاس 116400GV |
|---|---|
| دورهی تولید | ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳ |
| قطر قاب | ۴۰ میلیمتر، استیل Oystersteel |
| ضدآب | ۱۰۰ متر |
| شیشه | سافایر سبز (GV) |
| موتور | کالیبر 3131 اتوماتیک |
| فرکانس و ذخیرهی انرژی | ۲۸٬۸۰۰ نوسان در ساعت، ۴۲ ساعت |
| مقاومت مغناطیسی | ۱۰۰۰ گاوس با قفس آهن نرم |
| صفحهها | مشکی، و از ۲۰۱۴ آبی Z-Blue |
میلگاس یکشبه نرفت. آرامآرام کوچک شد. رولکس نسخهی صفحهمشکی با شیشهی معمولی را تا ۲۰۱۴ کنار گذاشت. نسخهی صفحهسفید هم در ۲۰۱۶ رفت. در سالهای آخر فقط دو نسخهی شیشهسبز مانده بودند. و در ۲۰۲۳، آنها هم رفتند.
حالا مقایسه با ایرکینگ معنا پیدا میکند. نام ایرکینگ هم در تاریخ رولکس جایگاه مهمی دارد. اما ایرکینگ 116900 (۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱) ساعتی بحثبرانگیز بود که به پروژهی خودروی رکوردشکن Bloodhound SSC گره خورده بود. رولکس بعد از قطع این ارتباط، در ۲۰۲۲ نسخهی بهروز آن را عرضه کرد.
از همان موقع خیلیها پرسیدند چرا رولکس میلگاس را بهروز نکرد؟ هر دو ساعت از یک قاب استفاده میکردند. اما رولکس بهجای بهروزرسانی، میلگاس را کنار گذاشت.
علاقهمندان بسیاری بارها خواستار بازگشت میلگاس شدهاند. ما هم با آنها موافقیم. وقتش رسیده که میلگاس برگردد. اگر به حالوهوای این ساعت علاقه دارید، میتوانید ساعت رولکس میلگاس صفحه مشکی را در نوراشاپ ببینید و برای آشنایی با کل خانواده، سری به صفحهی ساعت رولکس بزنید.

اگر حرف از ساعتهای افسانهای است، اسم پلاپراف (Ploprof) را هر ساعتبازی میشناسد. شاید بپرسید: «پلاپراف که هنوز در کاتالوگ امگا هست!» درست است. اما نه آن پلاپرافی که ما دلتنگش هستیم.
وقتی امگا کالکشن Summer Blue سیمستر را معرفی کرد، پلاپراف استیل بعد از چهار سال غیبت برگشت. ساعت قشنگی است. اما نسخهی کلاسیک صفحهمشکی، با رفرنس 224.30.55.21.01.001، هنوز برنگشته است. امگا آن را در ۲۰۱۹، بعد از حدود یک دهه تولید، کنار گذاشت.
اسم Ploprof کوتاهشدهی عبارت فرانسوی «Plongeur Professionnel» است؛ یعنی غواص حرفهای. داستانش به اواخر دههی ۱۹۶۰ برمیگردد. امگا با همکاری شرکت فرانسوی COMEX، که متخصص غواصی اشباع بود، ساعتی ساخت که در عمقهای واقعاً زیاد زنده بماند.
نتیجه، پلاپراف ۶۰۰ بود که در سال ۱۹۷۰ عرضه شد. ساعتی با قابی عجیب و یکپارچه، تاج پیچی در سمت چپ و یک دکمهی نارنجی بزرگ برای قفل کردن بزل. زیبا به معنای کلاسیک نبود. اما ابزار بود. ابزاری برای مردانی که زیر آب کار میکردند.
یکی از کارشناسان ساعت سالها یک پلاپراف ۶۰۰ کلاسیک داشت. خود وپلینک هم از اوایل دههی ۲۰۰۰ شیفتهی این ابزار غواصی عجیبالخلقه شد. این ساعت چنین اثری دارد. یک بار ببینیدش، فراموشش نمیکنید.
امگا در سال ۲۰۰۹ پلاپراف 1200M را معرفی کرد. طراحی بهروز شده بود. اما شخصیت سر جایش بود. همان قاب عجیب. همان تاج پیچی یکپارچه در چپ. همان دکمهی بزرگ در راست.
وپلینک بعد از یک هفته زندگی با پلاپراف همکارش، رابرتیان، نوشت که امگا موفق شده نسخهای مدرن بسازد که از هر نظر از پلاپراف ۶۰۰ افسانهای بهتر است. شکل تازهی تاج. فونت مدرن بزل. دکمهی نارنجی همرنگ عقربهی دقیقهی نارنجی. طراحی کلی صفحه. و جای جدید پنجرهی تاریخ. همهی اینها ساعت را خیلی خوشچهرهتر از نسخهی اصلی کرده بود.
اما یک چیز را دستکم نگیرید: ابعاد. قاب ۵۵ در ۴۸ میلیمتر. وزن حدود ۲۷۹ گرم با دستبند. این یک تکه استیل جدی است. برای دلهای نازک ساخته نشده است.

داخل قاب، کالیبر اختصاصی 8500 امگا قرار دارد. موتوری که در سال ۲۰۰۷ معرفی شد. گریز کواکسیال امگا را دارد، با فرکانس ۲۵٬۲۰۰ نوسان در ساعت کار میکند و ۶۰ ساعت ذخیرهی انرژی دارد. امگا بعدها همین موتور را پایهی خانوادهی 8900 قرار داد؛ موتورهای Master Chronometer که یکی از آنها، کالیبر 8912، امروز در پلاپراف Summer Blue میتپد.
اما ستارهی پنهان، دستبند حصیری استیل است. این دستبند ظاهر ساعت را کامل میکند. وزن زیادی هم اضافه میکند و قاب سنگین را روی مچ متعادل نگه میدارد. وپلینک صادقانه میگوید عادت کردن به این وزن بیش از یک روز طول میکشد. اما وقتی عادت کنید، سواری لذتبخشی در انتظارتان است.
| ویژگی | امگا پلاپراف 1200M |
|---|---|
| رفرنس | 224.30.55.21.01.001 |
| دورهی تولید | ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ |
| ابعاد قاب | ۵۵ × ۴۸ میلیمتر، استیل |
| وزن | حدود ۲۷۹ گرم با دستبند |
| ضدآب | ۱۲۰۰ متر |
| موتور | کالیبر 8500 کواکسیال |
| فرکانس و ذخیرهی انرژی | ۲۵٬۲۰۰ نوسان در ساعت، ۶۰ ساعت |
| دستبند | حصیری استیل |
پلاپراف فعلی Summer Blue یک امتیاز بزرگ دارد. قاب یکتکه یا مونوبلاک را برگردانده است؛ چیزی که پلاپراف محبوب ما نداشت. کمی هم کوچکتر است و راحتتر روی مچ مینشیند.
یعنی همهی مواد اولیه آماده است. قاب مونوبلاک. موتور Master Chronometer. تنها چیزی که کم است، همان ترکیب کلاسیک است: صفحه و بزل مشکی با جزئیات نارنجی. بوم برای یک بازگشت باشکوه آماده است. فقط امگا باید قلممو را بردارد.
هیچ نابغهای لازم نیست تا بفهمد این ساعت هیچوقت پرفروش نمیشود. اما میراث، طراحی و حضورش آن را بیهمتا میکند. پلاپراف مشکی، چهرهی واقعی غواصی حرفهای امگاست. اگر به خانوادهی سیمستر علاقه دارید، صفحهی ساعت امگا سی مستر و بررسی امگا سیمستر جیمز باند و اسپکتر ۲۰۲۶ را از دست ندهید.

این یکی توضیح زیادی لازم ندارد. ناتیلوس 5711/1A شاید معروفترین ساعت استیل قرن بیستویکم باشد. و خداحافظیاش، پرسروصداترین خداحافظی دنیای ساعت. ستارهها هنوز از آن دل نکندهاند؛ تیری آنری در مراسم توپ طلای ۲۰۲۶ یک ناتیلوس 5711 کربنی سفارشی به مچ داشت که در گزارش ساعتهای توپ طلا ۲۰۲۶ معرفیاش کردهایم.
https://nuorashop.ir/product/watch/1/patekphilippe-nautilus-5711-1a-014-green-dial
داستان ناتیلوس با جرالد جنتا شروع میشود. همان طراح افسانهای که رویال اوک اودمار پیگه را هم خلق کرد. روایت مشهور میگوید جنتا طرح اولیهی ناتیلوس را در چند دقیقه روی یک دستمال کاغذی کشید. الهامش دریچهی کشتیهای اقیانوسپیما بود.
ناتیلوس اول، رفرنس 3700/1A، در سال ۱۹۷۶ عرضه شد. از جنس استیل. در زمانی که پتک فیلیپ را با ساعتهای طلای ظریف میشناختند، این تصمیم جسورانه بود. یک ساعت اسپرت استیل، با قیمتی در حد ساعت طلا. بزرگ بود و به آن لقب «جامبو» دادند. یکی از مشهورترین صاحبان 3700 در همان دهه، محمدرضا شاه بود؛ داستانش را در ساعتهای شاه ایران خواندهاید؟
رفرنس 5711/1A در سال ۲۰۰۶ و برای سیامین سالگرد ناتیلوس آمد. وارث مستقیم همان روح ۱۹۷۶. قاب استیل حدود ۴۰ میلیمتری، بسیار باریک، با صفحهی آبی شیاردار افقی و دستبند یکپارچهی معروف. برای دیدن تفاوت نسلهای مختلف این خانواده، مقالهی مقایسهی ناتیلوس 3712 و 5712 را هم بخوانید.
اوایل سال ۲۰۲۱، تیری اشترن (Thierry Stern)، رئیس پتک فیلیپ، اعلام کرد که تولید ناتیلوس استیل «جامبو» متوقف میشود. هیاهوی بعد از این خبر باورنکردنی بود.
داستان با دو نسخهی پایانی تمام شد. اول، ناتیلوس صفحهسبز زیتونی 5711/1A-014 که در ۲۰۲۱ عرضه شد و فقط حدود یک سال تولید شد. دوم، نسخهی مشترک با تیفانیاندکو، رفرنس 5711/1A-018، با صفحهی آبی فیروزهای معروف تیفانی و امضای دوگانه روی صفحه. این نسخه به مناسبت ۱۷۰ سالگی تیفانی و در ۱۷۰ عدد ساخته شد. یکی از همین ساعتها در دسامبر ۲۰۲۱ در حراج فیلیپس نیویورک به بیش از ۶٫۵ میلیون دلار فروخته شد تا درآمدش صرف امور خیریه شود.
بعد از این دو، 5711 استیل دیگر وجود نداشت.

دلیل اصلی را خود اشترن گفته بود. نمیخواست یک ساعت نصف کاتالوگ پتک فیلیپ را بگیرد و تصویر کل برند را در خودش حل کند. پتک فیلیپ فقط ناتیلوس نیست. تقویمهای دائمی، کرونوگرافها و ساعتهای عارضهدار، روح واقعی این برندند.
دلیل دوم، کمیابی بود. اشترن میخواست ساعتهای پتک ارزششان را از راه کمیابی حفظ کنند. به گفتهی او، صاحبان پتک فیلیپ این ویژگی را در برند ارزشمند میدانند.
یادتان باشد ۲۰۲۱ اوج جنون بازار بود. قیمت رویال اوک و ناتیلوس «جامبو» در بازار خاکستری به سطحهای عجیبی رسیده بود؛ چند برابر قیمت رسمی. توقف 5711 این آتش را تندتر کرد و قیمت ناتیلوسها باز هم بالاتر رفت.
آنچه بعد آمد، بحث زیادی به پا کرد. اکتبر ۲۰۲۲، پتک فیلیپ ناتیلوس 5811/1G را معرفی کرد. نسخهی بهروز «جامبو»، این بار از طلای سفید با صفحهی آبی گرادیان. این ساعت هنوز تنها نسخهی دائمی «جامبو» در کاتالوگ است. از استیل خبری نیست.
در ۲۰۲۴ پتک فیلیپ سراغ ماجرای تازهای در ساعتهای اسپرت لوکس رفت: کالکشن پتک فیلیپ کوبیتوس. وپلینک میگوید کوبیتوس بهعنوان یک ساعت مستقل کمکم به دلش نشسته است. اما زمینهی تولدش و طراحی متأثر از ناتیلوس، هنوز حس دوگانهای در او میسازد. کوبیتوس بهروشنی نشان داد که کاتالوگ پتک همیشه به یک ناتیلوس استیل «جامبو» نیاز دارد.
این حس در Watches and Wonders ۲۰۲۶ پررنگتر شد. پتک فیلیپ پنجاه سالگی ناتیلوس را با دو مدل جشن گرفت: رفرنس 5810 از طلای سفید و رفرنس کوچکتر 5610 از پلاتین. هر دو بدون تاریخ و بدون عقربهی ثانیه، با ظاهری فوقالعاده تمیز. این دو ساعت ثابت کردند طرح جنتا بعد از نیم قرن یک روز هم پیر نشده است. اما یک تناقض بزرگ وجود دارد. ناتیلوس در ۱۹۷۶ با استیل متولد شد. حالا پنجاه سالگیاش بدون حتی یک نسخهی استیل جشن گرفته میشود.
| ویژگی | پتک فیلیپ ناتیلوس 5711/1A |
|---|---|
| دورهی تولید | ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱ |
| قاب | استیل، حدود ۴۰ میلیمتر |
| ضخامت | حدود ۸٫۳ میلیمتر |
| ضدآب | ۱۲۰ متر |
| موتور | اتوماتیک 324 S C و در سالهای پایانی 26‑330 S C |
| نسخههای پایانی | 5711/1A-014 سبز، 5711/1A-018 تیفانی (۱۷۰ عدد) |
| طراح ناتیلوس اصلی | جرالد جنتا، ۱۹۷۶ |
چون ناتیلوس یعنی استیل. این ساعت با یک ایدهی جسورانه متولد شد: ساعت لوکس استیل. بدون نسخهی استیل، بخشی از هویت ناتیلوس گم شده است. اگر به این خانواده علاقه دارید، صفحهی ساعت پتک فیلیپ ناتیلوس در نوراشاپ مدلهای متنوعی دارد؛ از جمله ناتیلوس 5711/1A-011 صفحه سفید. برای شناخت کامل برند هم صفحهی ساعت پتک فیلیپ را ببینید.

انتخاب چهارم هم جای بحث ندارد. رولکس در سال ۲۰۲۶ تولید GMT-Master II «پپسی» استیل با رفرنس 126710BLRO را متوقف کرد. خیلیها انتظارش را داشتند. توماس، از همکاران وپلینک، حدود یک ماه قبل از Watches and Wonders دربارهاش نوشته بود. اما انتظار داشتن، از دلتنگی کم نمیکند.
https://nuorashop.ir/product/watch/1/rolex-gmt-master-ii-swiss-m126710blro-0001
برای فهم پپسی باید به دههی ۱۹۵۰ برگردیم. پروازهای بینقارهای تازه رونق گرفته بود. خلبانهای شرکت هواپیمایی Pan Am میخواستند همزمان ساعت مبدأ و مقصد را بدانند. رولکس برایشان GMT-Master را ساخت. یک عقربهی اضافه که هر ۲۴ ساعت یک دور میزد و یک بزل چرخان ۲۴ ساعته.
بزل آن دو رنگ داشت. آبی برای ساعتهای شب. قرمز برای ساعتهای روز. همین ترکیب بعدها به اسم «پپسی» معروف شد. پس پپسی فقط یک رنگبندی نیست. رنگهای اصلی و اولیهی GMT-Master است. اگر میخواهید بدانید عقربهی GMT دقیقاً چطور کار میکند، راهنمای استفاده از رولکس GMT-Master II را بخوانید.
این اولین بار نیست که رولکس پپسی استیل را کنار میگذارد. وقتی آخرین GMT-Master IIهای بزلآلومینیومی در سال ۲۰۰۷ از خط تولید بیرون آمدند، پپسی استیل هفت سال غیب شد.
دلیلش فنی بود. رولکس در آن سالها به بزلهای سرامیکی Cerachrom کوچ کرد. سرامیک سخت است، خط برنمیدارد و رنگش با آفتاب نمیپرد. اما ساختن قرمز دقیق پپسی در سرامیک بسیار دشوار و پرهزینه بود. برای همین پپسی از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ فقط از طلای سفید عرضه شد. تیراژ ساعتهای فلز گرانبها کمتر است و رولکس میتوانست تولید را بهتر کنترل کند.
بالاخره در ۲۰۱۸، پپسی استیل با رفرنس 126710BLRO برگشت. ابتدا روی دستبند جوبیلی. از ۲۰۲۱ روی دستبند Oyster هم عرضه شد. هر دو نسخه یک پیام داشتند: رنگهای اصلی GMT-Master برگشتهاند.
همراه با 126710BLRO، نسخهی طلای سفید 126719BLRO هم کنار رفت. آن ساعت با صفحهی آبی لاکی یا صفحهی شهابسنگی، روی دستبند Oyster عرضه میشد. ساعتهای زیبایی بودند. اما ستارهی واقعی همیشه نسخهی استیل بود.

یک نکتهی جالب برای کلکسیونرها. بزلهای سرامیکی پپسی از ۲۰۱۴ تا امروز، رنگ یکسانی نداشتند. بهخصوص قرمز. از یک قرمز روشن و تقریباً پاستلی در مدلهای اولیه، به قرمزی عمیقتر و تیرهتر در مدلهای بعدی رسید. همین باعث شده بعضیها حدس بزنند رولکس هیچوقت کاملاً از این رنگ راضی نبود. و شاید یکی از دلیلهای توقف همین باشد. البته رولکس هرگز چنین چیزی را تأیید نکرده است.
همانطور که توماس نوشته بود، رولکس کار خودش را میکند. عنصر غافلگیری این برند همیشه منطقی به نظر نمیرسد.
| ویژگی | رولکس GMT-Master II پپسی 126710BLRO |
|---|---|
| دورهی تولید | ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ |
| قاب | ۴۰ میلیمتر، استیل Oystersteel |
| بزل | سرامیک Cerachrom آبی و قرمز، چرخان دوطرفه ۲۴ ساعته |
| ضدآب | ۱۰۰ متر |
| موتور | کالیبر 3285 اتوماتیک با GMT |
| ذخیرهی انرژی | حدود ۷۰ ساعت |
| دستبند | جوبیلی (از ۲۰۱۸) و Oyster (از ۲۰۲۱) |
چون GMT-Master بدون پپسی، کامل نیست. این ترکیب رنگ از روز اول با این ساعت بوده است. بخش بزرگی از تاریخ رولکس است. و به قول کارشناسان، همان GMT-Master II است که «باید داشت». نبودن پپسی استیل در کاتالوگ، همیشه حس یک جای خالی را میدهد.
اگر عاشق این ترکیب رنگ هستید، صفحهی ساعت رولکس جی ام تی مستر 2 و مدل رولکس GMT-Master II پپسی m126710blro-0001 را در نوراشاپ ببینید. مقالهی ۵ ساعت نمادین با بزل پپسی هم گزینههای دیگری از این خانوادهی رنگی را معرفی میکند.

انتخاب آخر احتمالاً بحثبرانگیزترین است. تودور بهشدت از رولکس الهام میگیرد. برای همین توقف هر مدل بلکبی جای بحث دارد. اما اگر یک بلکبی تازه از سایهی رولکس بیرون آمده و تاریخ اختصاصی خود تودور را بهتر نشان داده باشد، همین بلکبی ۵۸ آبی است.
این ساعت اوایل ۲۰۲۶ بیسروصدا از کاتالوگ حذف شد. و بسیاری از علاقهمندان را کمی غافلگیر کرد.
https://nuorashop.ir/product/watch/1/tudor-black-bay-58-silver-black-dial-blue-bezel
تودور از اواخر دههی ۱۹۵۰ برای نیروی دریایی فرانسه (Marine Nationale) ساعت غواصی تأمین میکرد. غواصان فرانسوی یک درخواست مشخص داشتند: عقربهها و شاخصهای شبنمای بزرگتر، تا زیر آب راحتتر خوانده شوند.
تودور اول سابمارینر رفرنس 7928 را با صفحههای تازه برای غواصان تجهیز کرد. بعد مدل جانشین، رفرنس 7016، را به بازار عمومی آورد. این ساعت طراحی نمادینی را معرفی کرد: شاخصهای مربعی و مستطیلی، همراه با عقربههای معروف «اسنوفلیک» یا دانهبرفی. اسنوفلیک بعدها امضای تودور شد. امروز در بیشتر مدلهای این برند دیده میشود و بسیاری آن را سبک واقعی تودور میدانند.
هم 7016 و هم جانشینش، 9401، نسخهی صفحهمشکی هم داشتند. اما نسخهی آبی است که این ساعتها را «تودوریتر» میکند. برای کلکسیونرها، جام مقدس، نمونههای صادرشده برای نیروی دریایی فرانسه با حک MN است. نسخههای آبی با شاخصهای گرد و عقربههای مرسدسی هم طرفداران زیادی دارند.
تودور بلکبی ۵۸ را در ۲۰۱۸ معرفی کرد. الهامش، اولین ساعت غواصی تودور با تاج بزرگ در سال ۱۹۵۸ بود. قاب ۳۹ میلیمتری، باریک و خوشدست. نسخهی اول مشکی با جزئیات طلایی وینتیج بود و خیلی زود محبوب شد.
نسخهی آبی، رفرنس 79030B، در ۲۰۲۰ و در روزهای همهگیری کرونا آمد. وپلینک شانس این را داشت که موقع معرفی، مدتی با آن وقت بگذراند. میگوید از همان لحظه حس کرد این ساعت از نسخهی مشکی خاصتر است. یک چیز دیگر هم به دلش نشست: تودور هیچ جزئیات طلایی وینتیجنما به کار نبرده بود. طراحی تمیز و شفاف بود.
همین ساعت را محبوب طرفداران تودور کرد. بسیاری از ساعتبازها هنوز یک بلکبی ۵۸ آبی دارند یا داشتهاند. دلیلش همان پیوند تاریخی است.

| ویژگی | تودور بلکبی ۵۸ آبی 79030B |
|---|---|
| دورهی تولید | ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ |
| قاب | ۳۹ میلیمتر، استیل |
| ضخامت | حدود ۱۱٫۹ میلیمتر |
| ضدآب | ۲۰۰ متر |
| موتور | کالیبر اختصاصی MT5402 با گواهی COSC |
| ذخیرهی انرژی | حدود ۷۰ ساعت |
| صفحه و بزل | آبی، عقربههای اسنوفلیک |
توقف این ساعت کمی عجیب بود. بهخصوص که رنگ آبی صفحه و بزل آن بسیار حسابشده انتخاب شده بود. تودور این روزها آرامآرام صفحههای آفتابی را وارد خانوادهی بلکبی میکند. یکی از آنها نسخهی آبی بلکبی ۵۴ است که در Watches and Wonders ۲۰۲۶ معرفی شد.
به نظر وپلینک، آن ساعت سبک و کلاس برادر بزرگترش را ندارد. دیدنش فقط دلتنگی برای بلکبی ۵۸ آبی را بیشتر کرد.
چون این ساعت فقط یک رنگبندی نبود. یک پل بود. پلی میان سابمارینرهای آبی نیروی دریایی فرانسه و تودور امروز. ساعتی با هویت مستقل که به رولکس تکیه نمیکرد. اگر به این برند علاقه دارید، صفحهی ساعت تودور نقطهی شروع خوبی است. برای شناخت ریشهی مشترک ساعتهای غواصی این خانواده هم، صفحهی ساعت رولکس سابمارینر و مقالهی مقایسهی رولکس اکسپلورر و سابمارینر را ببینید.
بیایید رک باشیم. ساعت قبل از هر چیز برای لذت بردن است. نه برای سود تضمینی. هر کس به شما وعدهی سود قطعی از یک ساعت بدهد، باید با احتیاط به حرفش گوش کنید. با این حال، توقف تولید یکی از مهمترین اتفاقهایی است که روی بازار یک ساعت اثر میگذارد. پس بیایید آن را دقیقتر ببینیم.
منطق ساده است. وقتی تولید یک ساعت متوقف میشود، دیگر نمونهی تازهای به بازار نمیآید. تقاضا اگر سر جایش بماند، قیمت بازار دستدوم بالا میرود. ناتیلوس 5711 روشنترین مثال این قانون است. خبر توقف آن در اوج داغی بازار آمد و قیمتش را به سطحهایی رساند که کمتر کسی تصورش را میکرد.
اما نیمهی دیگر داستان را هم بدانید. همانطور که کارشناسان اشاره میکنند، پنج سال بعد دنیا جای دیگری است. بازار ساعت دستدوم بعد از اوج ۲۰۲۲ اصلاح شد و قیمت بسیاری از مدلهای داغ پایین آمد. یعنی حتی کمیابترین ساعتها هم از نوسان بازار در امان نیستند.
توقف تولید بهتنهایی کافی نیست. ساعتی که قبل از توقف هم طرفدار زیادی نداشت، بعد از توقف هم لزوماً گران نمیشود. چیزی که ارزش را میسازد، ترکیب چند عامل است:
این جدول یک ارزیابی کیفی است، نه پیشبینی قیمت. هدفش این است که عوامل قوت و ریسک هر ساعت را کنار هم ببینید.
| ساعت | نقطهی قوت در بازار | ریسک اصلی |
|---|---|---|
| میلگاس 116400GV | شیشهی سبز منحصربهفرد، توقف کامل نام میلگاس | بازار سلیقهایتر از مدلهای اصلی رولکس |
| پلاپراف 1200M مشکی | تاریخ غواصی حرفهای، طرفداران وفادار | ابعاد و وزن زیاد، وجود پلاپراف Summer Blue |
| ناتیلوس 5711/1A | نماد ساعت لوکس استیل، نبود جایگزین استیل | نوسان شدید قیمت بعد از اوج ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ |
| GMT پپسی 126710BLRO | رنگهای اصلی GMT-Master، تقاضای جهانی بالا | احتمال بازگشت پپسی در نسل بعد |
| بلکبی ۵۸ آبی | پیوند با سابمارینرهای آبی نیروی دریایی فرانسه | تودور معمولاً در حد رولکس ارزشافزایی ندارد |
یک درس مهم از همین فهرست: رولکس قبلاً هم ساعتهایش را برگردانده است. میلگاس بعد از حدود دو دهه غیبت در ۲۰۰۷ برگشت. پپسی استیل هم بعد از هفت سال در ۲۰۱۸ برگشت. پس «توقف» در دنیای رولکس همیشه به معنای «پایان» نیست. این هم برای امیدواران خبر خوبی است، هم برای کسانی که روی کمیابی حساب کردهاند، یک یادآوری.
برای اینکه جدولها روی موبایل هم راحت خوانده شوند، مقایسه را در دو جدول کوتاه آوردهایم.
| ساعت | قاب | ضدآب |
|---|---|---|
| میلگاس 116400GV | ۴۰ میلیمتر | ۱۰۰ متر |
| پلاپراف 1200M | ۵۵ × ۴۸ میلیمتر | ۱۲۰۰ متر |
| ناتیلوس 5711/1A | حدود ۴۰ میلیمتر | ۱۲۰ متر |
| GMT پپسی 126710BLRO | ۴۰ میلیمتر | ۱۰۰ متر |
| بلکبی ۵۸ آبی | ۳۹ میلیمتر | ۲۰۰ متر |
| ساعت | موتور | سال توقف |
|---|---|---|
| میلگاس 116400GV | 3131، ۴۲ ساعت | ۲۰۲۳ |
| پلاپراف 1200M | 8500، ۶۰ ساعت | ۲۰۱۹ |
| ناتیلوس 5711/1A | 26‑330 S C | ۲۰۲۱ |
| GMT پپسی 126710BLRO | 3285، حدود ۷۰ ساعت | ۲۰۲۶ |
| بلکبی ۵۸ آبی | MT5402، حدود ۷۰ ساعت | ۲۰۲۶ |
هر کدام از این پنج ساعت، یک شخصیت متفاوت دارد. شاید این راهنمای کوتاه کمک کند ببینید کدامیک با سلیقهی شما هماهنگتر است.
برای دیدن گزینههای بیشتر در هر سبک، دستهی ساعت مردانه را مرور کنید.
پنج ساعت. چهار برند. و یک حس مشترک: دلتنگی.
میلگاس ساعت دانشمندان بود؛ با شیشهای سبز که هیچ رولکس دیگری نداشت. پلاپراف 1200M یک هیولای دوستداشتنی بود که از دل غواصی حرفهای آمده بود. ناتیلوس 5711/1A نماد ساعت لوکس استیل بود و پنجاه سالگیاش بدون آن جشن گرفته شد. پپسی رنگهای اصلی GMT-Master بود. و بلکبی ۵۸ آبی، پلی میان تودور امروز و غواصان نیروی دریایی فرانسه.
اگر شانس بیاوریم، شاید رولکس، تودور، امگا و پتک فیلیپ روزی این ساعتها را برگردانند. تاریخ نشان داده که چنین بازگشتهایی ممکن است. اما همانطور که وپلینک میگوید، بهتر است نفسمان را حبس نکنیم.
البته فهرستهای اینچنینی همیشه ناتماماند. ساعتهای زیادی میتوانستند در این فهرست باشند. شما کدام ساعت را میشناسید که نباید از تولید خارج میشد؟
اگر داستان این ساعتها به دلتان نشسته، وقت آن است که طراحیشان را از نزدیک ببینید. در نوراشاپ، مدلهای متنوعی با طراحی این برندها منتظر شماست. ویدیوی هر مدل را تماشا کنید، مشخصات را در صفحهی محصول بخوانید و ساعتی را انتخاب کنید که با سبک شما جور است.
و اگر هنوز دنبال سبک خودتان هستید، کل دستهی ساعت مچی نوراشاپ را مرور کنید.
تاریخ بهروزرسانی: ۱۱ آبان ۱۴۰۵