ژگر لکولتر مستر کنترل کرونومتر پرپچوال کلندر (Master Control Chronometre Perpetual Calendar) یک ساعت تقویم دائمی با بند فلزی یکپارچه است که ژگر لکولتر آن را در Watches & Wonders 2026 معرفی کرد. قاب ۳۹ میلیمتری آن فقط ۹.۲ میلیمتر ضخامت دارد. موتورش کالیبر اتوماتیک 868 با ۷۰ ساعت ذخیرهی انرژی است که گواهی کرونومتر COSC و مهر تازهی HPG را دارد. ماه و سال در ساعت ۱۲، روز هفته در ۳، تاریخ در ۹ و فاز ماه در ۶ نمایش داده میشوند. تقویمش تا سال ۲۱۰۰ به تنظیم دستی نیاز ندارد. نسخهی استیل (Q4178180) قیمت رسمی ۴۵٬۷۰۰ دلار دارد. نسخهی طلای صورتی (Q417216J) هم با قیمت «در صورت درخواست» عرضه میشود.
یک ساعت ۳۹ میلیمتری روی مچ. باریک، آرام و بیادعا.
اما زیر همین صفحهی آبیخاکستری، یک ماشین حساب کوچک کار میکند. میداند فوریه کی ۲۸ روز است و کی ۲۹ روز. میداند آوریل سی روزه است. میداند ماه آسمان امشب در چه حالی است. و تا سال ۲۱۰۰ هم لازم نیست شما به آن چیزی یاد بدهید.
این ساعت تقویم دائمی ژگر لکولتر است، از کالکشن تازهی مستر کنترل کرونومتر. ژگر لکولتر (که در فارسی با نام ژژه لکولتر هم شناخته میشود) سالها کلاسیکترین تقویمهای دائمی را با قاب گرد و ظاهری رسمی ساخته بود. حالا همان مهارت را روی یک ساعت اسپرتشیک با بند فلزی یکپارچه آورده است. یعنی همان دستهای که امروز شلوغترین و پرطرفدارترین بخش بازار ساعت لوکس است.
شاید بگویید ژگر لکولتر دیر رسیده است. اما وقتی تاریخ را ورق بزنیم، میبینیم این برند در ساختن همین دسته سهم بزرگی داشته است. در این مقاله داستان را از همانجا شروع میکنیم. بعد سراغ طراحی قاب و صفحه، بند سهردیفه، کالیبر 868، مهر HPG، تفاوت نسخهی استیل و طلا، مقایسه با رقبا و در آخر ارزش خرید این ساعت میرویم.
ژگر لکولتر در آوریل ۲۰۲۶ و در نمایشگاه Watches & Wonders ژنو، فصل تازهای از خانوادهی Master را باز کرد: کالکشن Master Control Chronometre. این کالکشن با سه مدل شروع شد و هر مدل یک کارکرد متفاوت دارد.
هر سه مدل یک زبان طراحی مشترک دارند. قاب باریک، بند فلزی کاملاً یکپارچه و نقش عقربههای دوفین که از صفحه تا حلقههای بند تکرار میشود. ژگر لکولتر میگوید این قاب و بند را «فقط برای همین کالکشن» طراحی کرده است.
مدل تقویم دائمی در دو نسخه عرضه میشود: یکی با قاب و بند استیل و صفحهی آبیخاکستری، دیگری تماماً از طلای صورتی ۱۸ عیار با صفحهی برنزی که بعضیها اسمش را «قهوهای تافی» گذاشتهاند. ابعاد هر دو یکی است: ۳۹ میلیمتر قطر و ۹.۲ میلیمتر ضخامت. برای یک تقویم دائمی، این عدد واقعاً باریک است.
برای اینکه بفهمیم چرا این ساعت مهم است، باید به دههی ۱۹۷۰ برگردیم. به سالهایی که ساعت لوکس استیل هنوز چیز عجیبی بود.
در سال ۱۹۶۷ لکولتر یک موتور اتوماتیک فوقباریک ساخت: کالیبر 920. این موتور در خود ساعتهای ژگر لکولتر استفاده نشد. اما سه ساعتی که با آن ساخته شدند، تاریخ ساعتسازی را عوض کردند.
یعنی سه ستون اصلی دستهی «ساعت اسپرت لوکس با بند یکپارچه» یک قلب مشترک داشتند. قلبی که در درهی ژو و در کارگاه ژگر لکولتر طراحی شده بود. لقب «ساعتساز ساعتسازها» دقیقاً از همینجا میآید.
نام Master برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ با Master Mariner روی ساعتهای ژگر لکولتر نشست. در سال ۱۹۷۳ برند نسخهی تازهای به نام Master Mariner Chronomètre معرفی کرد. در آن زمان مرز ساعتها خیلی روشن بود: ساعت رسمی از طلا، ساعت اسپرت از استیل و خشن.
مستر مارینر کرونومتر این مرز را کنار زد. قاب باریک استیل و بند فلزی کاملاً یکپارچه داشت. نه کاملاً رسمی بود، نه کاملاً اسپرت. یک جور لوکس راحت و مطمئن. ژگر لکولتر رسماً میگوید همین ساعت الهام مستقیم کالکشن مستر کنترل کرونومتر بوده است.
کلمهی Control هم داستان خودش را دارد. در سال ۱۹۹۲ ژگر لکولتر کالکشن Master Control را معرفی کرد و همراه آن آزمونی به نام «1000 Hours Control» را. نکتهی انقلابی این آزمون این بود که فقط موتور را نمیسنجید، بلکه دقت و دوام کل ساعتِ مونتاژشده را آزمایش میکرد. اسم کالکشن دقیقاً از همین آزمون آمده است.
پس مستر کنترل کرونومتر پرپچوال یک مدل مُدروز و یکشبه نیست. ترکیبی است از سه میراث: موتورسازی برای بند یکپارچههای افسانهای، طراحی مستر مارینر ۱۹۷۳ و وسواس کنترل کیفیت از ۱۹۹۲. برای شناخت چهرهی کلاسیکتر همین برند، بررسی کالکشن ریورسو نقطهی شروع خوبی است.
بیشتر ساعتهای تاریخدار یک مشکل ساده دارند. همهی ماهها را ۳۱ روزه فرض میکنند. پس پنج بار در سال، در پایان ماههای کوتاهتر، باید تاریخ را با دست جلو ببرید.
تقویم دائمی (Perpetual Calendar) این مشکل را از ریشه حل میکند. یک مکانیزم کوچک برنامهریزیشده درون موتور، طول همهی ماهها را میشناسد. سال کبیسه را هم میشناسد و میداند فوریهی کدام سال ۲۹ روز دارد. این مکانیزم معمولاً به یک چرخ ۴۸ ماهه متکی است که یک چرخهی چهارساله را کامل در خودش دارد.
این سه اسم را زیاد با هم اشتباه میگیرند. تفاوتشان ساده است:
چرا ژگر لکولتر میگوید «تا سال ۲۱۰۰»؟ جوابش در تقویم میلادی است. در این تقویم هر چهار سال یک بار کبیسه است، با یک استثنا: سالهای قرن (مثل ۱۹۰۰ و ۲۱۰۰) کبیسه نیستند، مگر اینکه بر ۴۰۰ بخشپذیر باشند. سال ۲۰۰۰ کبیسه بود، اما ۲۱۰۰ نیست.
مکانیزم تقویم دائمی معمولی فقط چرخهی چهارساله را میشناسد. پس در فوریهی ۲۱۰۰ ساعت شما یک روز اضافه نشان میدهد و فقط همان یک بار به اصلاح نیاز دارد. البته یک شرط مهم هم وجود دارد که ژگر لکولتر صریحاً گفته است: ساعت باید کوک بماند. اگر بایستد، تقویم هم میایستد و باید دوباره تنظیمش کنید.
تقویم دائمی یکی از «عوارض بزرگ» یا Grand Complications ساعتسازی است. برای آشنایی با یک نمونهی افسانهای دیگر، بررسی پتک فیلیپ 5978P را ببینید.

تقویم دائمی معمولاً یعنی ساعت کلفت. لایههای اضافهی مکانیزم تقویم روی موتور سوار میشوند و ساعت بالا میآید. خیلی از تقویمهای دائمی بند یکپارچه هم روی مچ «سرسنگین» هستند.
مستر کنترل پرپچوال با ۹.۲ میلیمتر ضخامت این قاعده را میشکند. برای مقایسه، خیلی از ساعتهای غواصی سهعقربه از این کلفتترند. نتیجهاش روی مچ کاملاً حس میشود: ساعت نزدیک به پوست مینشیند، تعادل دارد و زیر سرآستین پیراهن هم گیر نمیکند.
بسیاری از ساعتهای این دسته روی خطوط تیز و معماریگونه تکیه میکنند. ژگر لکولتر راه دیگری رفته است. انتقال از قاب به لاگها و بدنه، منحنی و نرم است. همین انحنا کمک میکند ساعت خودش را با فرم مچ تطبیق دهد.
ژگر لکولتر از یک «خط پیچان» حرف میزند که چشم را از پهنترین نقطهی قاب تا اولین حلقهی بند میبرد. بزل، تاج و پخ لاگها پولیش براق دارند. کنارههای قاب و محل اتصال بند هم ساتین برسخوردهاند. این تضاد براق و مات، با هر حرکت مچ نور را جابهجا میکند.
ضدآبی ساعت ۵ بار (۵۰ متر) است. یعنی برای شستن دست، باران و زندگی روزمره خیالتان راحت است. اما این ساعت برای شنا و غواصی ساخته نشده است. شیشهی پشت قاب هم سافایر است و موتور را کامل نشان میدهد.

صفحهی بعضی تقویمهای دائمی شبیه داشبورد هواپیماست. پر از عدد و عقربهی کوچک. صفحهی مستر کنترل پرپچوال برعکس، متقارن و منظم است. چهار شمارنده دقیقاً روی چهار جهت اصلی نشستهاند.
| موقعیت روی صفحه | چه چیزی نشان میدهد |
|---|---|
| ساعت ۱۲ | ماه و سال (چرخهی چهارسالهی کبیسه) |
| ساعت ۳ | روز هفته |
| ساعت ۶ | فاز ماه |
| ساعت ۹ | تاریخ (۱ تا ۳۱) |
| مرکز صفحه | ساعت، دقیقه و ثانیه |
همین تقارن باعث میشود خواندن صفحه بعد از چند روز کاملاً عادی شود. چشم یاد میگیرد کجا را نگاه کند.
صفحهی اصلی سانری برسخورده است. در نسخهی استیل، رنگ آبیخاکستری از مرکز روشنتر است و به سمت لبهها تیرهتر میشود. در نسخهی طلا، صفحه برنزی گرم است. ژگر لکولتر این حالت را یک بافت «کمی دودی» توصیف میکند.
شمارندهها دو بافت دارند: یک حلقهی بیرونی اوپالین و یک مرکز آزوره با دایرههای ظریف حکاکیشده. عقربهها از نوع دوفین هستند و شاخصهای ساعت ذوزنقهای و تراشخوردهاند. اعداد و شاخصها هم روکش رودیوم پولیشخورده دارند.
حلقهی دور صفحه هم یک امضای فنی دارد. تقسیمات دقیقه آنقدر ریز هستند که زمان را تا یکچهارم ثانیه نشان میدهند. نقطههای هر پنج دقیقه هم با ساعتها هماهنگاند. ژگر لکولتر این را «امضای بصری یک موتور کرونومتر» میداند.
زیباترین جزئیات صفحه شاید قرص ماه باشد. در نسخهی استیل، ماه از ورق پلاتین ۹۹۹ چکشکاریشده ساخته شده است. در نسخهی طلای صورتی، از ورق طلای ۹۵۸ چکشکاریشده. بافت چکشی نور را پخش میکند و ماه را زندهتر نشان میدهد. این یک امضای آرام است که فقط صاحب ساعت از نزدیک میبیند.
در ساعت بند یکپارچه، بند فقط یک لوازم جانبی نیست. نیمی از هویت ساعت است. رویال اوک را بدون بندش تصور کنید؛ دیگر رویال اوک نیست.
ژگر لکولتر برای بند این کالکشن از یکی از نمادهای خودش الهام گرفته است: عقربهی دوفین. همان عقربهی باریک و تراشخورده که روی صفحه میبینید.
نتیجه یک زبان بصری یکپارچه است. زاویههای بند، عقربهها و شاخصهای صفحه همه از یک خانوادهاند. وقتی به ساعت نگاه میکنید، حس نمیکنید بند را بعداً به قاب وصل کردهاند.
یک نکتهی جالب در ساخت بند این است که پیچهای اتصال حلقهها در سمت داخلی بند قرار گرفتهاند. شاید در نگاه اول عجیب باشد، اما کیفیت پرداخت آنقدر بالاست که روی مچ هیچ لبهی تیز یا انتقال ناهمواری حس نمیشود. ظاهر بیرونی بند هم کاملاً تمیز میماند.
قفل بند از نوع دوبل تاشو و یکپارچه است و یک قابلیت کاربردی هم دارد: تنظیم زمستانی/تابستانی. مچ در گرمای تابستان کمی متورم میشود و در زمستان جمعتر است. این تنظیم ظریف اجازه میدهد بدون باز کردن حلقه، اندازهی بند را کمی بلند یا کوتاه کنید.

راز اصلی باریکی این ساعت در موتور آن است. کالیبر 868 یک موتور تقویم دائمی اتوماتیک است که بهطور کامل در کارگاه ژگر لکولتر طراحی، ساخته، تزیین و مونتاژ میشود. ضخامتش فقط ۴.۷۲ میلیمتر است. همین عدد اجازه داده کل ساعت در ۹.۲ میلیمتر جا شود.
| مشخصه | کالیبر 868 (نسل جدید) |
|---|---|
| نوع کوک | اتوماتیک |
| ضخامت موتور | ۴.۷۲ میلیمتر |
| فرکانس | ۲۸٬۸۰۰ نوسان در ساعت (۴ هرتز) |
| ذخیرهی انرژی | ۷۰ ساعت |
| تعداد قطعات | ۳۳۲ |
| تعداد جواهر | ۴۶ |
| بشکهی فنر | ۱ عدد |
| گواهیها | کرونومتر COSC و مهر HPG |
کالیبر 868 تازهوارد نیست. سالهاست قلب تقویمهای دائمی کلاسیک خانوادهی Master Ultra Thin است. نسخههای قدیمیتر آن حدود ۳۸ ساعت ذخیرهی انرژی داشتند. ژگر لکولتر در «نسل جدید» این موتور، ذخیره را به ۷۰ ساعت رسانده است، بدون اینکه ضخامت موتور بیشتر شود. به گفتهی برند، گریزگاه و پالتهای تازه هم انتقال انرژی را نرمتر کردهاند.
۷۰ ساعت ذخیره برای یک تقویم دائمی اهمیت دوچندان دارد. اگر ساعت را جمعه عصر کنار بگذارید، دوشنبه صبح هنوز کار میکند. یعنی تقویم نمیایستد و لازم نیست دوباره تنظیمش کنید.
از پشت شیشهی سافایر، روتور مشبک از طلای صورتی ۲۲ عیار دیده میشود. روی پلها نوارهای Côtes de Genève ظریف کشیده شده که با نوارهای روی روتور همراستا هستند. پلها پخ ۴۵ درجه دارند، جواهرها در جای خود فرورفتهاند و پیچها خاکستری براق هستند. چرخدندههای طلایی هم کنتراست زیبایی با پلها میسازند.
اگر میخواهید بدانید ژگر لکولتر چطور به یکی از بزرگترین موتورسازان تاریخ تبدیل شد، مقالهی موتورهای اختصاصی ژژه لکولتر را بخوانید. این برند تا امروز بیش از ۱۴۰۰ کالیبر مختلف ساخته و بیش از ۴۳۰ پتنت ثبت کرده است.
کلمهی Chronometre در اسم این ساعت تزیینی نیست. هر ساعت مستر کنترل کرونومتر گواهی COSC دارد، یعنی موسسهی رسمی کرونومتری سوئیس دقت آن را تأیید کرده است. استفاده از کلمهی «کرونومتر» روی صفحه بدون این گواهی مجاز نیست.
اما ژگر لکولتر یک قدم جلوتر رفته است. همراه این کالکشن، مهر تازهای به نام HPG یا High Precision Guarantee معرفی شد. اسم HPG هم برای برند تازه نیست: اولین بار در سال ۱۹۷۰ روی صفحهی ساعتهایی با کالیبر 916 آمد، اولین موتور ۴ هرتزی ژگر لکولتر.
هدف HPG شبیهسازی زندگی واقعی یک ساعت است، نه شرایط ایدهآل آزمایشگاه. این آزمون چهار عامل را میسنجد:
این آزمون سه روز طول میکشد و یک هفتهی کامل را شبیهسازی میکند. دو روز اول نمایندهی روزهای کاری پرتحرک هستند. روز سوم یک آخر هفتهی آرام است، وقتی ساعت روی میز کنار تخت استراحت میکند. ژگر لکولتر برای این روش درخواست ثبت پتنت داده است.
HPG فقط دربارهی دقت نیست. این مهر تضمین میکند که قطعات موتور با هشت تکنیک سنتی تزیین شدهاند: پرلاژ، Côtes de Genève، صیقل دایرهای، برونیشینگ، پولیش سر پیچها، صیقل خطی، جواهرهای فرورفته و پخزنی. نشان HPG روی پشت قاب حک میشود.
| ویژگی | COSC | HPG ژگر لکولتر |
|---|---|---|
| چه چیزی آزمایش میشود | موتور | موتور و ساعت کامل |
| شرایط آزمون | استاندارد آزمایشگاهی | ارتفاع، ضربه، وضعیت و دما |
| مدت | حدود ۱۵ روز در پنج وضعیت و سه دما | سه روز معادل یک هفته پوشیدن |
| پرداخت موتور | بررسی نمیشود | هشت تکنیک تزیین الزامی |
این دو مهر رقیب هم نیستند؛ مکملاند. COSC دقت موتور را با یک استاندارد بینالمللی تأیید میکند. HPG نشان میدهد آن دقت در شرایط پوشیدن واقعی هم حفظ میشود.
هر کسی که تقویم دائمی قدیمی داشته باشد، این صحنه را میشناسد: یک قلم مخصوص، چند دکمهی ریز دور قاب و یک دفترچهی راهنما. یکی برای روز، یکی برای ماه، یکی برای فاز ماه.
مستر کنترل پرپچوال این کار را خیلی سادهتر کرده است. غیر از تاج، فقط یک کارکتور (Corrector) روی بدنه هست که در سمت چپ قاب فرورفته است. همهی نمایشگرهای تقویم با هم هماهنگاند و با همین یک کارکتور بهطور همزمان جلو میروند. یک ورودی به جای چند ورودی؛ یعنی تنظیم ساعت برای کسی که اولین تقویم دائمیاش را میخرد، خیلی کمتر ترسناک است.
یک جزئیات کوچک هم روی صفحه هست که دوستداران تقویمهای دائمی خانوادهی Master آن را میشناسند: یک نشانگر قرمز ایمنی بالای عقربهها. کارش هشدار دادن است. وقتی قرمز دیده میشود، یعنی چرخدندههای تقویم در حال جابهجایی هستند و نباید با کارکتور تقویم را جلو ببرید.
چرا این هشدار مهم است؟ تعویض تاریخ در تقویم دائمی یک فرایند تدریجی است که حوالی نیمهشب چند ساعت طول میکشد. اگر در این بازه به زور کارکتور را فشار دهید، ممکن است به مکانیزم آسیب بزنید. این نشانگر یادگار طراحی قدیمیتر کالیبر 868 است. بعضیها آرزو میکنند موتوری مدرنتر کاملاً از این هشدار بینیاز بود، و جای آن روی صفحه کمی غیرمعمول است. اما از نگاه یک مالک، این هشدار یک بیمهی ارزان در برابر یک تعمیر گران است.

هر دو نسخه یک موتور، یک ابعاد و یک چیدمان دارند. تفاوتشان در شخصیت است.
| ویژگی | استیل Q4178180 | طلای صورتی Q417216J |
|---|---|---|
| جنس قاب و بند | استیل ضدزنگ | طلای صورتی ۱۸ عیار |
| صفحه | آبیخاکستری گرادیانت سانری | برنزی سانری |
| قرص ماه | ورق پلاتین ۹۹۹ چکشی | ورق طلای ۹۵۸ چکشی |
| ابعاد | ۳۹ × ۹.۲ میلیمتر | ۳۹ × ۹.۲ میلیمتر |
| قیمت رسمی | ۴۵٬۷۰۰ دلار (بدون مالیات) | در صورت درخواست؛ حدود ۸۴ هزار دلار گزارش شده |
نسخهی استیل همان چیزی است که روح بند یکپارچه را بهتر نشان میدهد. یک ساعت فوقپیچیده که به ظاهر یک ساعت اسپرت ساده است. صفحهی آبیخاکستری در نور روز آبی سرد است و در سایه به خاکستری دودی میزند. با جین، کت تک و حتی کت و شلوار رسمی جور میشود. خیلی از کسانی که هر دو نسخه را از نزدیک دیدهاند، استیل را ترجیح میدهند.
نسخهی طلای صورتی گرم، سنگینتر و پرحضورتر است. ترکیب طلا با صفحهی برنزی یک هماهنگی تُنبهتُن میسازد که خیلی شیک و کمی رترو است. یادآور دههی ۷۰، وقتی ساعتهای طلای تمامبند نماد موفقیت بودند. این نسخه برای کسی است که میخواهد ساعتش دیده شود، حتی اگر صدایش را بلند نکند.
دستهی تقویم دائمی با بند یکپارچه کوچک اما پرستاره است. مستر کنترل پرپچوال جایگاه خودش را میان چند نام بزرگ پیدا میکند.
| ساعت | فرم و بند | نکتهی کلیدی |
|---|---|---|
| ژگر لکولتر مستر کنترل کرونومتر پرپچوال | قاب گرد ۳۹ × ۹.۲ با بند یکپارچهی سهردیفه | کالیبر 868، COSC و HPG، یک کارکتور |
| ژگر لکولتر مستر اولترا تین پرپچوال | قاب گرد کلاسیک ۳۹ × ۹.۲ با لاگهای کشیده | همان کالیبر 868 با ظاهری رسمی؛ استیل از ۳۳ هزار دلار |
| اودمار پیگه رویال اوک پرپچوال کلندر | بزل هشتضلعی و بند یکپارچهی نمادین | شناختهشدهترین تقویم دائمی بند یکپارچه |
| پتک فیلیپ ناتیلوس پرپچوال کلندر | قاب ناتیلوس با بند یکپارچه | کمیاب و بسیار پرتقاضا |
| واشرون کنستانتین اورسیز پرپچوال اولترا تین | بزل الهامگرفته از صلیب مالت | ظاهر سفرمحور و بندهای قابل تعویض |
جالبترین مقایسه، مقایسهی درونخانوادگی است. مستر اولترا تین سالهاست چهرهی کلاسیک تقویم دائمی ژگر لکولتر است. طبق مشخصات رسمی، نسخهی پرپچوال آن هم ۳۹ میلیمتر قطر و ۹.۲ میلیمتر ضخامت دارد و با همان نسل جدید کالیبر 868 کار میکند.
پس تفاوت اصلی در لباس است، نه در موتور. مستر اولترا تین قاب کاملاً پولیش و لاگهای کشیده دارد و برای مجلس رسمی ساخته شده است. مستر کنترل پرپچوال همان مغز را در قالبی اسپرتشیک و روزمره ارائه میکند، بهعلاوهی بند فلزی یکپارچه، گواهی کرونومتر و مهر HPG. یکی کت و شلوار شب است، دیگری کت اسپرت خوشدوخت.
رویال اوک پرپچوال کلندر هنوز نماد این دسته است. ناتیلوس تقویم دائمی هم از کمیابترین ساعتهای پتک فیلیپ است. برتری مستر کنترل در لحن آن است: بیادعاتر، باریکتر در حس روی مچ و با خطوط نرمتر. برای کسی که دوست ندارد ساعتش از اولین نگاه شناخته شود، این یک مزیت است.
اگر هم قاب کلاسیکتر و صفحهی بزرگتری را ترجیح میدهید، آیدبلیوسی پورتوگیزر پرپچوال کلندر یکی دیگر از تقویمهای دائمی مشهور بازار است که شخصیتی کاملاً متفاوت دارد.
در سوی دیگر طیف ساعتهای این برند، ژگر لکولتر 101 چین با کوچکترین کالیبر مکانیکی جهان قرار دارد.
مستر کنترل پرپچوال برای یک نوع خاص از عاشق ساعت ساخته شده است. کسی که پیچیدگی فنی را دوست دارد، اما نمیخواهد آن را فریاد بزند.
اگر تا امروز تقویم دائمی را فقط روی بند چرمی و در قاب رسمی دیدهاید، این ساعت دریچهی تازهای است. همان پیچیدگی را میتوانید هر روز ببندید، بدون نگرانی از عرق تابستان و فرسودگی بند چرم.
بسیاری از ساعتهای این دسته از دور شبیه هم شدهاند. مستر کنترل پرپچوال با بند الهامگرفته از دوفین و خطوط نرمش هویت مستقلی دارد. برای کسی که اولین بار با این سبک آشنا میشود، کالکشن تیسوت PRX نمونهی در دسترستری از همین زبان طراحی است. اما مستر کنترل پرپچوال جایی است که این سبک به اوج پیچیدگی میرسد.
یک نکتهی دیگر هم هست. ژگر لکولتر این کالکشن را برای «مردان و زنان» معرفی کرده است. قطر ۳۹ میلیمتر و ضخامت کم باعث میشود ساعت روی مچهای ظریفتر هم متناسب بنشیند.
بیایید منطقی و بدون هیجان به عددها نگاه کنیم.
نسخهی استیل مستر کنترل پرپچوال ۴۵٬۷۰۰ دلار قیمت دارد. نسخهی استیل مستر اولترا تین پرپچوال در کاتالوگ رسمی از حدود ۳۳ هزار دلار شروع میشود. یعنی برای همان موتور و همان ابعاد، حدود ۱۲ هزار دلار بیشتر میپردازید.
این اختلاف بابت چیست؟ بند فلزی یکپارچهای که طراحی و ساخت آن بهمراتب پیچیدهتر از یک بند چرمی است، گواهی کرونومتر COSC، مهر تازهی HPG و البته قرار گرفتن در محبوبترین دستهی بازار. برای کسی که بند فلزی میخواهد، این اختلاف قابلدفاع است.
جمعبندی ارزش: مستر کنترل پرپچوال بهترین انتخاب برای کسی است که یک تقویم دائمی واقعاً پوشیدنی میخواهد. ساعتی که هر روز بسته شود، نه اینکه در گاوصندوق بماند. ارزش واقعیاش در همین استفادهی روزانه است. برای نگاه کاملتر به جایگاه برند، مقالهی آیا ساعت ژژه لکولتر ارزش خرید دارد؟ را هم بخوانید.
ژگر لکولتر شاید دیر به مهمانی ساعتهای بند یکپارچه رسیده باشد. اما مهمانی است که خودش در برپاییاش نقش داشت. کالیبر 920 موتور سه افسانهی این دسته بود و مستر مارینر کرونومتر ۱۹۷۳ پیش از خیلیها این ایده را آزموده بود.
مستر کنترل کرونومتر پرپچوال کلندر حاصل همهی این تجربه است. قاب ۳۹ میلیمتری با ضخامت ۹.۲ میلیمتر، بندی که از عقربهی دوفین الهام گرفته، کالیبر 868 با ۷۰ ساعت ذخیره و تقویمی که تا ۲۱۰۰ از شما تنظیم نمیخواهد. با COSC و HPG هم پشتوانهی دقتش محکم است. حس روی مچ هم طوری است که انگار این ساعت از اول باید همینجا میبود.
اگر نسخهی سادهتر و سبکتر این کالکشن را میخواهید، بررسی ژگر لکولتر مستر کنترل دیت را بخوانید. اما اگر یک تقویم دائمی برای هر روز میخواهید، این مدل یکی از متقاعدکنندهترین گزینههای ۲۰۲۶ است.
برای دیدن مدلهای این برند، سری به صفحهی ساعتهای ژژه لکولتر در نوراشاپ بزنید. اگر هم دنبال گزینههای بیشتری هستید، ساعتهای مردانه و کل دستهی ساعت مچی نوراشاپ را ببینید و ساعتی را پیدا کنید که داستان شما را روایت کند.